"ทำตามหน้าที่ที่ตกลงกันไว้เมื่อวานนะ" ใครคนหนึ่งเอ่ยขึ้นมา ต่างคนต่างแยกย้ายไปทำหน้าที่ของตัวเอง เหลือเพียงผมกับเธอ
งานเฝ้าระฆังประจำค่ายคอยตีบอกสัญญาณเป็นงานที่น่าเบื่อแต่ก็สำคัญ กิจกรรมทุกอย่างต้องเป็นไปตามที่กำหนดเวลาไว้
ความเงียบเข้าครอบงำชั่วครู่
"แกๆ ชั้นฝากดูแป๊บนึงนะ เหลืออีกตั้งหลายนาที ฉันว่าจะงีบสักหน่อย" เธอพูด ตาปรือ ทิ้งตัวลงบนชิงช้าไม้ตัวยาว
ผมยิ้มแทนคำตอบ
แดดสวย อากาศสดใส สายลมเอื่อยพัดโชยอ่อน กระทบเส้นผมเธอพริ้วเบาๆ
ความเงียบเข้าครอบงำอีกครั้ง
ในใจผมมีเสียงเพลงดังขึ้นเบาๆ
"นั่งมองเธอเนิ่นนาน สายตาเธอพริ้มหลับ สายลมคลอเคล้าแก้มที่อ่อนใส ฉันกล้าอยู่ใกล้เธอ แค่ยามเธอหลับไหล แม้ใจ จะรักเธอตลอดมา"
"ใกล้กันแค่เอื้อมมือ เหมือนไกลกันแสนไกล หัวใจไม่กล้าพอจะไข่วคว้า ได้มองเธอข้างเดียว ก็ดีใจหนักหนา ถึงแม้เวลาจะไม่นาน"
"อย่าเพิ่งตื่นขึ้นมาตอนนี้เลยเธอ ให้ฉันได้แอบมองเธอให้นาน ฉันขอเก็บภาพนี้เอาไปนอนฝัน ให้ฉันนั้นได้แอบ…บอกรักเธอ"
