หนึ่งปีที่ผ่านมาผ่านเรื่องสำคัญในชีวิตตั้งสองครั้งคืองานบวชและเกณฑ์ทหาร รู้สึกว่าฉันโตขึ้นมาอีกนิดหน่อยนะ
หนังสือที่ฉันอ่านก็เปลี่ยนแนวไป ฉันชอบอ่านหนังสือเกี่ยวกับวิทยาศาสตร์มากขึ้น
พูดถึงความฝันของฉันกันบ้าง ดูมันไม่ค่อยจะโตขึ้นกว่าเดิมสักเท่าไรเลยแฮะ ไม่รู้ว่าฉันอยากให้มันโตไวไวหรือว่าฉันยังเอาใจใส่กับมันไม่มากพอก็ไม่รู้
หนึ่งปีที่ผ่านมานี้ฉันว่าฉันเอาใจใส่กับเวลามากขึ้น ฉันคิดว่าฉันได้ความคิดนี้มาจากการอ่านหนังสือวิทยาศาสตร์และเหตุการณ์ที่ฉันเกือบจะสูญเสียอิสระช่วงหนึ่งของชีวิตไป ถึงอย่างนั้นก็นะ บางทีฉันก็ลืมความคิดนี้ไปในบางเวลา ปล่อยเผลอตัวเผลอใจไปกับความว่างเปล่า เอาเป็นว่าฉันจะพยายามแล้วกันนะ
มีอะไรหลายอย่างที่ฉันคิดว่าอยากทำแต่ยังไม่ได้ทำอีกตั้งเยอะเลย (จนบางครั้งมันก็ทำให้อดคิดไม่ได้ว่าสิ่งไหนที่มันคือความฝันจริงๆของฉันกันแน่)
วันก่อนฉันอ่านหนังสือเล่มหนึ่งเขียนประมาณว่า "ถ้าเราเริ่มช้าเราอาจไปถึงมันไม่ทัน นอกจากจะมีความฝันแล้ว เราต้องไปถึงมันให้ทันด้วย"
ตอนฉันอายุ 23 ฉันกลัวว่าพอเราโตขึ้นเราจะลืมหรือละเลยเรื่องจินตนาการและความฝันไป แต่ฉัน ณ ตอนนี้มีอีกอย่างที่ฉันหวงแหนคือเวลานี่ล่ะ
หวังว่าตอนที่นายอ่านข้อความนี้ ความฝันของเราคงจะโตขึ้นและเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมาบ้าง
ตัวฉันเองตอนอายุ 24
13 เมษา 2553 21.50
เอาใจช่วยอยู่ทางนี้นะจ๊ะ อย่าลืมและละเลยความฝันของตัวเองนะ คนเรามีเวลาเท่ากัน อยู่ที่ว่าเราจะบริหารยังไงให้คุ้มค่าที่สุดสู้ๆนะจ๊ะ ความฝันของกานต์ต้องโตขึ้นอย่างแน่นอน
อิจฉาคนมีศรัทธาจังแฮะถ้าไม่ลืมซะก่อน คนอย่างกานต์ทำได้ทุกอย่างอยุ่แล้วสู้เว่ยยยยยย ~*